The Black Cat

a safe haven for true jazz cats

The Black Cat laat het vanaf 9 september weer jazzy swingen in El Gato Negro

Geplaatst op 10/09/2014

Wie jazz zegt in Torhout, zegt The Black Cat. Het gezelschap organiseerde op 14 februari 2010 een eerste optreden en stapt met het seizoen 2014-2015 het vijfde werkjaar in. Aan de toog worden de beste ideeën gesmeed. Dat was vroeger zo, dat is nu nog zo. De toog van The Black cat stond en staat meer bepaald in El Gato Negro, het Spaans restaurant, waar zaakvoerders Jan Vanstichel en Marleen Dedecker de scepter zwaaien. “Jan en Marleen organiseerden vroeger al flamenco-avonden en zo ontstond bij enkele mensen de idee om jazzoptredens te organiseren”, zegt Paul De Cloedt, voorzitter van The Black Cat. Jan, Marleen, Paul Warlop, Geert Vanoverschelde en mezelf sprongen op de kar.” Toegankelijk “Van meet af aan wilden we toegankelijke jazz brengen in een echte clubsfeer. De nadruk ligt op het akoestische en kleinschaligheid. Die formule slaat zowel aan bij het publiek als bij de muzikanten. Mensen die voor het eerst komen, zijn verwonderd over de puurheid en het melodieuze van jazz. De performers loven dan weer de fantastische sfeer en de aandacht van het publiek. Publiek, sponsors en wat subsidie zorgen ervoor dat het organiseren ook financieel haalbaar blijft.”     Website TorhoutVandaag.be –...

Meer

Harrison Steingueldoir Trio

Geplaatst op 10/09/2014

Harrison Steingueldoir Trio

dinsdag 9 september 2014 Ze zitten hier al een poos… Harrison intens toonladders tokkelend, Mathias verbeten sleutelend aan zijn drumstel… wanneer Anneleen arriveert, haar contrabas en versterker achter zich meezeulend. Drie jaar geleden speelde zij hier ook al, met Bram en Lander, met hun alom bejubeld LABtrio. Toen, na het concert vertrouwde ze me toe dat ze haar muzikale aspiraties opgaf en voor lerares talen ging studeren. Kwestie van financiële zekerheid en familiale regelmaat te hebben in het leven. Het Steingueldoir Trio brengt die avond een verrassend boeiende set. Heerlijke swingende uptemponummers wisselen af met doorleefde, sensuele ballads. De meeslepende lange intro’s op piano of contrabas klinken beheerst en ingehouden en getuigen van een hoge muzikale maturiteit ondanks de jeugdige leeftijd. Het enthousiaste publiek eist terecht een bisnummer. “En hoe waren de eerste schooldagen voor de klas?” pols ik bij Anneleen na het concert. Ze kijkt me stomverbaasd aan. En wanneer ik verwijs naar haar carrière beslissing van toen, lacht ze: “Ach ja, ik heb dat leraarsdiploma wel behaald hoor… maar zo’n vaste schooljob zag ik dan toch niet echt zitten! Ik studeer nu weer aan het conservatorium voor mijn master. Het nomadische bestaan van beroepsmuzikant lijkt me zo veel boeiender!” Dat Anneleen haar artistieke hart heeft gevolgd daar kunnen wij, muziekliefhebbers, alleen maar heel erg blij om...

Meer