The Black Cat

a safe haven for true jazz cats

South Quartet

Geplaatst op 21/03/2016

South Quartet

dinsdag 15 maart 2016 De doorgaans vrij verbaal assertieve mond van onze voorzitter-fotograaf Paul viel sprakeloos open van verbazing toen al om 16.00 uur de muzikanten van het South Quartet zijn winkel binnentraden voor de fotosessie. De Duitse heren werkten hun tournee af in een ruime camper en op de plaatsen waar ze concerteerden, trachtten ze ook iets regionaal moois mee te pikken. Hun bezoek aan één van onze kustparels werd wegens bijtend koude Noordzeewind vervroegd afgeblazen. Rillend en verkleumd kwamen ze zich in de vroege namiddag warmen aan een kop dampende soep, koffie of thee… Enkele uren later stond alles behalve een kouwelijke band te musiceren op ons Black Cat podium. Puur speelplezier, enthousiaste interactie, warm contact met het publiek… ideale ingrediënten voor een geslaagd concert! Frontman Peer Baierlein toverde fluweelzachte, meeslepende soli uit zijn twee trompetten. Het bezwerende pianospel van Ull Möck was ronduit indrukwekkend. Op de contrabas ging Markus Bodenseh meedogenloos virtuoos tekeer. En Matthias Daneck gaf een meesterlijke demonstratie hoe drums ook ingetogen, fluisterend en subtiel het concertgebeuren kunnen ten goede komen. Zoveel uitbundig applaus, verkochte cd’s en genuttigde Thouroutenaeren later sloften de heren voldaan gasten-bed-waarts. Wanneer ze de volgende ochtend weerkeerden voor het ontbijt, zakte het doorgaans wakkere mondje van onze ondervoorzitster Marleen sprakeloos open van verbazing toen ze een boeket rode rozen en een dozijn Duitse smakkerds mocht in ontvangst nemen. Ze mogen volgend jaar zeker weerkomen, die steengoede...

Meer

Novecento

Geplaatst op 21/03/2016

Novecento

zondag 28 februari 2016 “Dit is zo een mooie locatie! Ik zou zo graag ‘Novecento’ hier eens brengen.” Jessie De Caluwe had net 2 uitverkochte voorstellingen gebracht van ‘Tussen hier en daar’, een stuk over de verwerking van haar burn-out en haar hervonden levenslust in Marokko bij Pierre, haar nieuwe grote liefde. “Novecento is een verhaal over een jazzpianist! Het zou perfect passen in jullie Black Cat programma!” Bij de start van onze jazzclub indertijd hebben we een tijd lang gratis zondagavond-concerten aangeboden, gebracht door piepjong talent. Eén van onze vaste pianisten was Daan Demeyer, een timide kerel met grote brilglazen, een uitwaaierende vetkuif en simpele kledij. Ondertussen zoveel jaren later studeert hij in Amsterdam aan het conservatorium… maar hij zag het met veel enthousiasme zitten om nog eens naar Torhout af te zakken om Jessie van de nodige pianistieke ondersteuning te voorzien. Alhoewel ze in haar vak een decennia lange ervaring heeft opgebouwd, klom Jessie toch lichtjes onzeker de barkruk op die dreigend bloot op ons podium stond. Ze gaf voorzichtig aanwijzingen over licht en geluid, vroeg permanent om bijsturing en suggesties en las aftastend haar tekst voor. Ondertussen was een boomlange kerel, heel elegant gekleed, de Gato komen binnenwandelen. Handenschuddend herkende ik nauwelijks Daan: nu brilloos, getrimd baardje, rustig zelfverzekerd en eens aan de piano gezeten, klonk hij muzikaal ongelooflijk gerijpt en geëvolueerd. Het werd een bijzonder mooie voorstelling. Jessie’s warme empathische vertelstijl nam je lijfelijk mee op de Virginia, het schip dat constant migranten van Europa naar Amerika vervoerde en waar pianoheld Novecento groot werd in alle betekenissen. Daan tokkelde subtiel de perfecte muzikale illustratie bij deze wonderlijke vertelling. Eens het applaus was uitgedoofd, begon achter de schermen Jessie haar voorstelling heel kritisch te analyseren en te evalueren… een vakvrouw pur sang. Later op de avond, ontspannen bij een glaasje wijn, haalde ze dan heerlijke anekdotes op uit haar rijkgevulde carrière… tot de nacht haar onverbiddelijk huiswaarts stuurde naar Oostende, Novecento,...

Meer