The Black Cat

a safe haven for true jazz cats

Ivan Paduart & Patrick Deltenre

Geplaatst op 10/09/2022

Ivan Paduart & Patrick Deltenre

dinsdag 6 september 2022 Ivan Paduart en Patrick Deltenre. Een mooiere opening van ons nieuw concertjaar konden we ons niet wensen! Een beetje een eigenaardige sfeer. Een vijftal medewerkers waren op reis en een paar dagen voor het concert moesten ook Jan, Marleen en Eddy (onze geluidsman) afhaken wegens Covid. Gelukkig bleek al vlug, tijdens de soundcheck, dat de muzikanten er veel zin in hadden. Ze doen dan ook niets liever dan met hun tweetjes “balanceren op een dunne koord”. Lyrisch, harmonisch, melodisch,… zelfs de titels van hun nummers zoals Petite Parenthèse, Aperoses, Mignardises en Ear We Are klinken als muziek in onze oren. “Mignardises, hoe zeg je dat ook al weer in het Nederlands?”. Een aantal gekke vertalingen werden de lucht in geslingerd. Zelfs “Petit fours”. Later op de avond werd Patrick bijgebracht dat “sneukelingsjes” misschien een woordje is om te onthouden. Hij deed er in ieder geval zijn best voor. Naast hun eigen geschreven repertoire mocht ook een zijsprongetje naar Toots, honderd jaar geleden geboren, zeker niet ontbreken. Ivan aan de piano en Patrick op zijn mondmuziekske maakten van For my Lady een echt pareltje. En dat in onze Black Cat. Om van te...

Meer

Wouter Van den Broeck Quartet

Geplaatst op 16/06/2022

Wouter Van den Broeck Quartet

dinsdag 7 juni 2022 Net als vele jonge jazzmuzikanten tegenwoordig zat toetsenist Wouter Van den Broeck met de bands “Screens” en “Okkupeerder” diep in de electrojazz en hiphop! Genres waarin computers en al dan niet modulaire synthesizers de hoofdtoon voeren. Groot was dan ook mijn verbazing toen er bij de maaltijd bleek dat de muzikanten een immense bewondering hadden voor reuzen uit de akoestische jazz als Sonny Rollins, Charlie Parker, Oscar Peterson e.a. Wouter had de synths aan de kant geschoven en hij was zelfs zijn partituren op papier beginnen noteren omdat hij bij het digitaal componeren te veel werd afgeleid. Tijdens de coronaperiode was hij zich gaan verdiepen in klassieke muziek. Prachtige getuige hiervan was zijn compositie “Marshland “, een heel intimistische en sfeervolle sonate uit vier delen. Met “Rhytmicus” en “That’s fine for me” ging men er steviger tegenaan met toetsen uit bebop, blues en funk.  Opvallend hierbij was hoe Matthias De Waele’s drumspel evolueerde naar meer subtiliteit en raffinement. In de twee nummers die Jonas Bruneel componeerde voor zijn vrouw konden we volop genieten van zijn melodisch, lyrisch diep doorleefde speelstijl op contrabas. In het bisnummer “On Green Dolphin Street”, de enige standard van die avond, kon Warre Van de Putte alle registers opentrekken en demonstreren welk begenadigd tenorsaxofonist hij wel is. Dit kwartet moet dringend de studio induiken zodat we meer kunnen genieten van hun heerlijk repertoire. Een mooi concert om ons geslaagd voorjaar mee af te...

Meer

Azmari

Geplaatst op 16/05/2022

Azmari

dinsdag 10 mei 2022 We hadden Azmari, vanwege hun aanstekelijke mix van afrobeat en psycho funk, al in 2020 geboekt. En eindelijk, 2 coronajaren later, stonden ze dan toch op ons Black Cat podium. Hun basisbezetting aan instrumenten, zoals te horen op het album “Ekera” (2019), was ondertussen aanzienlijk uitgebreid, gevolg van een tiendaags festival in Istanboel! Hun set startte al meteen met een intro op kalimba, een Afrikaanse duimpiano, waarover heen de kaval, een Turkse herdersfluit, een lyrische melodie blies. Bij het nummer “Azalaï” werd de saz, een Turks snaarinstrument, boven gehaald. Doorgaans werden deze akoestische traditionele instrumenten gebruikt als een sfeerscheppende intro waarop de ritmesectie inviel en er dan op het steviger geluid van de saxen en synthesizer werd over geschakeld. En steeds was er de stuwende groove van bassist Niels D’Haegeleer. Een ware percussieve revelatie was drummer Arthur Ancion zoals hij met schijnbaar speels gemak de complexe samengestelde ritmes aan mekaar mepte. Hoogtepunt van de set waren telkens weer de vinnige duels tussen Mattéo Bodet (tenor- en baritonsax) en Ambroos De Schepper (sopraan- en altsax). Op zijn Clavia Nord synthesizer voorzag toetsenist Basile Bourtenbourg de band van de nodige akkoordenstructuren en  bizarre psychedelische klankjes.  Azmari sloot dit vibrerend concert af met het hypnotische bisnummer “Geneve”. Onwaarschijnlijk...

Meer

RVB Quartet

Geplaatst op 24/04/2022

RVB Quartet

dinsdag 19 april 2022 Ter gelegenheid van de release van hun nieuwe album stond het RVB Quartet dinsdag ll. op ons Black Cat podium. Alle nummers die ze brachten kwamen dan ook uit “Operation Dinner Out”! In tegenstelling tot de studio-opnames waar hoofdzakelijk de contrabas werd bespeeld, voerde de elektrische bas nu live de hoofdtoon. Dit gaf het concert meteen een volumineuze sound met zowaar festivalallures. Vooral de uptempo nummers kregen een stevig jazzfusion accent. Alle composities kwamen van Rebekka, behalve het mysterieuze nummer “Pico” dat werd geschreven door de superdegelijke bassist van de band, Otto Kint. Rebekka’s vettige gitaarriffs en scheurende solo’s met veel distortion deden denken aan John Scoffield (op adrenaline). Niettegenstaande zijn batterij effectpedaaltjes hield Elias Storme het bij de pure akoestische klank van zijn tenorsax. En wat een tomeloze energie en melodische rijkdom klonk door in zijn postbop improvisaties! Op drums kwam Marius Couvreur solide en potig uit de hoek, maar op “Cetturu”, een nummer met een Latin groove, demonstreerde hij meesterlijk zijn ritmische subtiliteit. Met “Moment De Tristesse” en vooral “Ode To Patrick” bewees het quartet overtuigend dat ze ook heel intieme, sfeervolle lyrische muziek kunnen brengen. Maar met het bisnummer “Hotspot” knalde de band finaal nog eens hun jazzrock ziel doorheen de...

Meer

Toine Thys Overseas Quintet

Geplaatst op 21/03/2022

Toine Thys Overseas Quintet

dinsdag 15 maart 2022 In 2013 bracht Toine Thys met zijn Hammond Trio een avontuurlijk, stevig beukend concert in The Black Cat. We keken dan ook erg uit naar “Overseas”, zijn nieuw project. Maar covid enz… enz… Uiteindelijk, tussen Parijs, Barcelona en enkele Belgische grootsteden door, dan toch hier ook op ons Torhouts podium! En hoe stond dit kwintet er!!!Onwaarschijnlijk innemend, onverbiddelijk meesterlijk in het streven naar muzikale eenheid. Met een ongewoon vermogen om solistisch te schitteren binnen een complexe structuur van uiteenlopende muzikale genres! Ihab Radwan op oud, een fretloze luit die meestal in Orientaalse toonladders met kwarttonen wordt bespeeld, klonk betoverend mooi binnen het westers instrumentarium van de band. Op haar cello wisselde Annemie Osborne, verrassend gedreven, stuwende pizzicato baslijnen af met melancholische, meeslepende strijkpartijen. Percussionist Zé Luis Nascimento was niet alleen ritmisch maar ook visueel een openbaring. Hij roffelde virtuoos op zijn kleurrijk arsenaal slaginstrumenten maar gebruikte ook vlotjes zijn eigen body als percussief medium. De rol van Harmen Fraanje op vleugel beperkte zich vaak tot basisondersteuning in de lage toonregisters. Maar wanneer hij in rustige passages dromerige, brede akkoorden kon tokkelen of in de opzwepende gedeeltes bluesy uit zijn jazzschelp mocht swingen, kon je horen hoe degelijk sterk deze exuberante pianist wel is! En frontman Toine Thys pirouetteerde en schaatste soepel omheen en doorheen dit Arabisch, Braziliaans, klassiek en jazzy beklijvend circus! Zijn partijen, hoofdzakelijk op sopraansax en sporadisch op basklarinet, vonden melodisch en lyrisch charmant hun traject binnen dit indrukwekkend kwintet! Een concertavond die bij velen nog lang is blijven nazinderen, gelet op de vele positieve verbale en digitale reacties...

Meer

Donder

Geplaatst op 6/02/2022

Donder

dinsdag 1 februari 2022 Sinds de verhuis van The Black Cat naar Club de B was de geluidsversterking een constante uitdaging. Vooral het geluid op het podium voor de muzikanten zelf was vaak een bron van frustratie. Maar voor dit laatste concert hadden we speciaal extra monitors ingehuurd en uitgebreid alles uitgetest en afgesteld. We waren dan ook bijzonder trots op ons podiumgeluid toen de bandleden van Donder, ruimschoots op tijd, kwamen opdagen. Maar de heren keken even de zaal rond en besloten meteen om die avond akoestisch te spelen. Deze onverwachte beslissing typeerde duidelijk het eigenzinnige, compromisloze karakter van de band. Toetsenist Harrison kwam als 15, 16-jarige in de Gato regelmatig live op zondagavond vrij stevige  pianojazz spelen. Op deze Donder avond hoorden we echter een heel andere muzikant aan het klavier. Hij speelde vooral repetitieve akkoordenreeksen waar hij soms even een melodie van een volksliedje tussen smokkelde (Sneeuwwit Vogeltje). Op de drums deze keer geen beats, geen groove, geen swing maar wel subtiel, ingehouden slagwerk. Casper Van De Velde toverde als het ware melodische ritmes uit zijn uitgebreid instrumentarium. Ook de contrabas werd op een weinig klassieke manier bespeeld. De strijkstok werd veelvuldig gebruikt voor atonale glissando’s of percussieve klanken. Een schaarse keer plukte Stan Callewaert een stuwende groove uit zijn bas of snokte hij, in de maat, losgekomen haren van zijn strijkstok. Het concert van Donder nam ons mee op één lange dromerige, poëtische reis waar stilte en rust evenwaardig waren aan melodie en ritme. Dat hun muziek invloeden vertoonde van de Scandinavische Jazz hoeft niet te verwonderen want bassist Stan Callewaert resideert in Oslo en hun huidige tournee verloopt in samenwerking met de Noorse harmoniumspeler Sigbjorn Apeland. Een ongewoon en bijzonder concert dat door velen erg werd...

Meer