Bert Joris & Ivan Paduart

dinsdag 10 maart 2026

Pianist Ivan Paduart is een van de weinige musici die van optreden zijn beroep heeft gemaakt. Dinsdag laatst stond hij al een vierde keer op het podium van The Black Cat. Voor de gelegenheid bracht hij een van de allerbeste Europese trompettisten mee: Bert Joris. Hij heeft een stevige reputatie als improvisator, componist, arrangeur en docent. Het was van 1980 geleden dat hij nog in Torhout (Wijnendale) had gespeeld, toen met het New Hnita Sextet.

Met het mooie ‘Delivrance’, een compositie van Paduart, werd meteen duidelijk dat we zouden vergast worden op een feest vol melodieuze dialogen. ‘Only For The Honest’ van Bert Joris speelt het duo met hoge intensiteit, lyrisch en bij momenten broos. Op zijn ‘Life As It Is’ start Ivan Paduart intimistisch om dan plots speelser te vervolgen, waarop Bert Joris dynamisch invalt.

‘Stablemates’ van Benny Golson is een uptempo nummer waarop Bert zich heerlijk uitleeft. Ook een knappe solo op piano. ‘First Rays’ is een ingetogen compositie van Ivan, die hij opdraagt aan zijn betreurde vriend, drummer Hans van Oosterhout. Bert vult prachtig aan met zijn warme bugel sound. Kippenvel!

De dartel uitgevoerde Paduart compositie ‘Draisiennes’ krijgt met de gedempte trompet van Joris een extra dimensie. Je ziet als het ware de ‘loopfiets met houten banden’ voorbij denderen.

Het recent geschreven ‘Looking Back’ van Paduart klinkt vrolijk, swingend, en met Bert Joris in topvorm. Het bloedmooie ‘For The Time Being’ (B. Joris) krijgt een heel mooie piano intro mee, waarna Bert Joris excelleert op bugel.

Bert wilde met ‘Magic Box’ de sfeer van het valse perspectief van het werk van M.C. Escher in een compositie gieten. Niet dat ik direct aan Escher moest denken maar het is vooral een blij nummer.

Met bisnummer ‘Enfance’, opgedragen aan de ernstig zieke fluitist/saxofonist Steve Houben, werd deze bij momenten ontroerende avond afgesloten.

Twee perfect op elkaar ingespeelde topmusici brachten sterke emoties over op een aandachtig publiek.

Tekst © Jos Demol